Zbigniew Szygenda
Biografia
Zbigniew Szygenda urodził się 7 stycznia 1945 roku w Myśliborzu, w rodzinie Władysława (kowala) i Marianny z Czerniejewskich. Rodzice prowadzili teatr ludowy przy parafii i zaszczepili w nim miłość do Boga i Ojczyzny. Dzieciństwo spędził w atmosferze kultury i wiary, a pragnienie kapłaństwa zrodziło się pod wpływem kazań misyjnych w myśliborskim kościele św. Mateusza.
Uczył się w szkole podstawowej w Radolinie, a w 1958 roku wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego we Włocławku. Po jego likwidacji kontynuował naukę w Koninie, gdzie zdał maturę. W latach 1962-1968 studiował filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku, a 23 czerwca 1968 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Antoniego Pawłowskiego w Kaliszu.
Jako wikariusz pracował w kilku parafiach, m.in. w Bytoniu, Stolcu i Charłupii Małej. W 1974 roku rozpoczął studia muzykologiczne na ATK w Warszawie, które ukończył w 1978 roku. Podczas studiów poznał ks. Jerzego Popiełuszkę, co wpłynęło na jego późniejszą działalność duszpasterską. W latach 80. zaangażował się w pomoc Solidarności, był represjonowany, a w 1983 roku skazany na rok więzienia w zawieszeniu (wyrok później anulowano).
W 1988 roku został proboszczem parafii Najświętszego Zbawiciela we Włocławku, gdzie dokończył budowę kościoła, urządził jego wnętrze we współpracy z artystami (m.in. Antonim Bisagą), stworzył Filar Wielkich Polaków i pomnik AK. Pełnił też funkcję duszpasterza wojskowych i policji, a w 2020 roku przeszedł na emeryturę, zamieszkując w Ciechocinku.
Jako muzykolog prowadził chóry (m.in. „Cantores Vladislavienses”), organizował koncerty i był członkiem komisji muzyki kościelnej. Jego działalność przyczyniła się do rozwoju muzyki sakralnej w regionie.